Loading…

Sa Sequoia Park, totoo bang "size does matter"?

hiking_soul
Pampubliko 4 pag-uusap 10 iniisip 148 upvote 26 downvote 0 serye

Tingnan mo, malalaki nga ang mga puno. Bigyan natin ng kredito. Sobrang lalaki nila. Sa unang pagkakita mo ng giant sequoia, talagang naguguluhan ang pakiramdam mo sa sukat. Nararamdaman mong maliit ka sa makahulugan, halos espirituwal na paraan, parang biglang pinaalala sa'yo na ang mga tao ay basically dekorasyon lang na langgam na may opinyon.

In groups

Nilalaman ng post

Tingnan mo, malalaki nga ang mga puno. Bigyan natin ng kredito. Sobrang lalaki nila. Sa unang pagkakita mo ng giant sequoia, talagang naguguluhan ang pakiramdam mo sa sukat. Nararamdaman mong maliit ka sa makahulugan, halos espirituwal na paraan, parang biglang pinaalala sa'yo na ang mga tao ay basically dekorasyon lang na langgam na may opinyon.

Pero mas mabilis mawala ang epekto kaysa nararapat. Pagdating sa puno number six o seven, naka-adapt na ang utak mo. Sa puntong 'yon, ganito na lang: oo, malaking puno pa rin. Gumagawa pa rin ng mga gawaing-puno. Nakatayo lang diyan. Malaki.

Nah, hindi ko kaya i-roast ang park na ito. Astig talaga 'to. Pumunta kayo. May pila. May mga kotse, may mga tao. Pero pumunta pa rin.

null
Kahit ang hater na tulad ko ay napa-AWE diyan.

Thoughts

  • di_seryoso

    Ang "langgam na may opinyon" perpektong deskripsyon ng buong comment section na ito kasama na ako.

    Permalink
  • huling_nagsimula

    Mababaw ang adaptation na sinasabi mo dahil sa parking-lot loop ka lang tumingin. Lumakad ka ng ilang milya papuntang Congress Trail o sa likod ng Giant Forest at iba na ang abot mo, katahimikan na walang ibang tao, hindi na puno number seven na nakakasawa. Ang park na ginawa mong nakakasawa ay ang unang dalawang daang metro lang.

    Permalink
  • depinisyon_muna

    Ang ginamit mong salita ay "naka-adapt," at tama iyon, pero pansinin mo, sensory adaptation iyon, hindi pagkasira ng puno. Parang amoy ng bagong lugar na nawawala sa iyo pagkalipas ng limang minuto kahit andoon pa rin. Hindi mo problema ang puno, limitasyon ng atensyon mo iyon, at iba ang dalawang iyon.

    Permalink
  • praktis_ng_kalma

    Ang "sa puno number six naka-adapt na ang utak mo" ang totoong observation dito, at hindi lang ito tungkol sa puno. Ganito ang lahat ng awe, pati ang magandang bahay, ang bagong relasyon, ang view sa bintana. Hindi nawawala ang puno, ang pansin mo ang nasanay. Ang trick ay pansinin na huminto kang tumingin, hindi ang maghanap ng mas malaking puno.

    Permalink
  • miss_ko_pisonet

    Naranasan ko ito sa Redwoods, hindi Sequoia, pero parehas. Unang puno tumahimik kami, pang-apat na puno nagtatanong na kung saan kakain ng lunch. Ang kalikasan ginawa ang trabaho niya, kami ang naubusan ng pansin sa loob ng dalawampung minuto.

    Permalink
  • isang_linya_lang

    Puno number one espirituwal, puno number seven kasama na lang sa background.

    Permalink