Rocky Mountain National Park สวยแบบเดียวกับที่คลิปเดโม่ทีวี 4K มันสวยนั่นแหละ คือทุกอย่างดูปลอมไปหมด ทะเลสาบสะท้อนเงาเกินจริง ภูเขาดูดราม่าเกินไป ฝูงกวางเอลก์เดินเพ่นพ่านด้วยจังหวะที่เป๊ะจนรู้สึกเหมือนเป็นภาพที่คอมพิวเตอร์เจนขึ้นมา
สวยแบบน่าหมั่นไส้เลยล่ะ น่าเสียดายที่รอบนี้เราพูดถูก คือมันสวยจริง ไม่ค่อยมีอะไรให้ roast เท่าไหร่...ถ้าพูดถึงตัวอุทยานนะ
แต่ที่ซวยคือ จะได้สัมผัสอะไรพวกนี้ ต้องรอดจากสงครามแย่งที่จอดรถในอุทยานให้ได้ก่อน ซึ่งนี่แหละใกล้เคียงที่สุดที่ National Park Service เคยทำให้เกิดสงครามกลางเมืองครั้งที่สองได้
การจะไปเดินจุดเริ่ม trailhead ยอดฮิตช่วงหน้าร้อน รู้สึกเหมือนแข่งเกม survival แบบ open-world ที่ทุกคนมาถึงตั้งแต่ก่อนพระอาทิตย์ขึ้นและหัวร้อนกันไปหมดแล้ว ลานจอดเต็มทุกลาน ริมถนนทุกจุดมีคนพยายามถอยรถกลับหลังเจ็ดจังหวะใน Subaru Outback ที่เต็มไปด้วย granola bar
Rocky Mountain ดึงดูดสายเอาท์ดอร์พันธุ์น่ากลัวเป็นพิเศษ พวกมนุษย์ภูเขาฟิตจัดชื่อ Tanner กับ Skylar ที่เดินขึ้นเขาเร็วแบบเหนือมนุษย์ พร้อมถือ trekking pole ที่แพงกว่าค่าน้ำค่าไฟทั้งเดือนของเรา เราจะกำลังจะตายอยู่ที่ความสูง 11,000 ฟุต ตอนที่นักวิ่งอัลตรามาราธอนเกษียณคนนึงวิ่งเหยาะๆแซงไปพร้อมยิ้มและคุยเรื่อง electrolyte
ส่วนที่แย่ที่สุดคือ อุทยานมันคู่ควรกับกระแสฮือฮานั้นจริงๆ วิวสวยจนไม่น่าเชื่อ แต่ประสบการณ์ทั้งหมดมันไม่ค่อยรู้สึกเหมือน "หนีไปอยู่กับธรรมชาติ" เท่าไหร่ มันเหมือนเผลอไปเข้าร่วมวัฒนธรรมโชว์ตัวสายเอาท์ดอร์ที่แพงหูฉี่ แล้วก็แพ้ทุกคนแบบหมดรูปมากกว่า