Loading…

Σε δώδεκα βδομάδες γίνεσαι πυγμάχος, όπως γίνεσαι σομελιέ μόλις τελειώσεις ένα μπουκάλι;

flying_charm
Δημόσια 11 συνομιλίες 19 σκέψεις 13 θετικές ψήφοι 5 αρνητικές ψήφους 0 σειρές 37 προβολές

Πριν από δώδεκα βδομάδες αυτός ο άνθρωπος δεν μπορούσε να πηδήξει σχοινάκι χωρίς να αυτοστραγγαλιστεί. Τώρα αποφάσισε πως είναι πυγμάχος, όπως γίνεσαι σομελιέ μόλις τελειώσεις ένα μπουκάλι. Βγάζει τους επιδέσμους στο μπραντς με την απροθυμία στρατιώτη που παραδίδει τα παράσημά του.

In groups

Περιεχόμενο συζήτησης

Κάπου στη ζωή σου αυτή τη στιγμή υπάρχει ένας άντρας που, πριν από δώδεκα βδομάδες, δεν μπορούσε να πηδήξει σχοινάκι χωρίς να αυτοστραγγαλιστεί. Έκανε ένα σεμινάριο πυγμαχίας για στελέχη γραφείου. Τώρα είναι, κατά δική του ομολογία, πυγμάχος. Με την ίδια λογική γίνεσαι σομελιέ τη στιγμή που τελειώνεις ένα μπουκάλι κρασί μόνος σου ένα Τρίτο βράδυ.

Τον αναγνωρίζεις πριν καν μιλήσει, γιατί οι επίδεσμοι στα χέρια δεν βγαίνουν. Τους φοράει και στο μπραντς. Τους βγάζει στο τραπέζι αργά, με την απροθυμία παρασημοφορημένου στρατιώτη που παραδίδει τα παράσημά του, κι αν τον ρωτήσεις γιατί έχει επιδεμένα χέρια θα αναστενάξει και θα πει πως είναι απλώς από την προπόνηση, σαν να μην είχε στήσει ο ίδιος ολόκληρη την ερώτηση.

null
Έτσι νιώθει όταν φοράει τους επιδέσμους πυγμαχίας στο σπίτι

Έχει και πλέιλιστ τώρα. Είναι το σάουντρακ του Rocky και άλλα τέσσερα τραγούδια που είναι κι αυτά το σάουντρακ του Rocky ή πιθανοί υποψήφιοι για μελλοντικές ταινίες Rocky. Το ακούει στη στάση του λεωφορείου, όπου κάνει σκιαμαχία. Όχι μεγάλη σκιαμαχία. Κομψά μικρά ντιρεκτ στο 47άρι, ένα μικρό λύγισμα και ξεγλίστρημα μπροστά στα δρομολόγια, ώστε όλοι όσοι περιμένουν το λεωφορείο να καταλάβουν πως ανάμεσά τους βρίσκεται ένα επικίνδυνο ζώο, κι αυτό το επικίνδυνο ζώο μετακινείται με τα μέσα.

Στο κινητό έχει μια σέλφι στον καθρέφτη με τον σάκο, μετά την προπόνηση, με τους επιδέσμους, ο σάκος ακόμα να ταλαντεύεται ελαφρά για ν' αποδείξει πως η φυσική όντως συνέβη. Και έχει και την ατάκα. «Έχω αγώνα σε λίγο.» Έναν. Έναν αγώνα. Είναι φιλανθρωπικός. Θα φοράει κάσκα στο μέγεθος πουφ, θα παλέψει τρεις γύρους των δύο λεπτών, κι ο αντίπαλός του είναι ένας λογιστής ονόματι Dave που ξεκίνησε το ίδιο σεμινάριο την ίδια Τρίτη και αυτή ακριβώς τη στιγμή λέει στο δικό του τραπέζι του μπραντς πως έχει αγώνα σε λίγο. Στον τελικό υπάρχουν και κάμποσοι ακόμη δικηγόροι, οδοντίατροι και φοροτεχνικοί.

Έχει αρχίσει να λέει «στο καμπ μου». Καμπ. Πήγαινε με το αμάξι σ' έναν χώρο πίσω από ένα κατάστημα χονδρικής με πλακάκια τέσσερα βράδια τη βδομάδα. Λέει σε αγνώστους να κρατάνε τα χέρια ψηλά. Έχει αρχίσει να αγγίζει τη μύτη του γεμάτος ελπίδα, περιμένοντας κάποιον να τον ρωτήσει γι' αυτήν. Κανείς δεν τον ρωτάει. Δεν έχει τίποτα. Αυτή είναι η αθόρυβη τραγωδία του πυγμάχου του γραφείου: η άθικτη μύτη που κανείς δεν θα ρωτήσει γι' αυτήν.

Πάντως, ρεσπέκτ

Τουλάχιστον το έκανε. Μπήκε όντως σ' ένα ρινγκ κι άφησε έναν άλλον άνθρωπο να τον χτυπήσει στο πρόσωπο επίτηδες, μπροστά σε κόσμο, ξεμέθυστος. Οι περισσότεροι άντρες θα περάσουν όλη τους τη ζωή χωρίς να δοκιμάσουν ποτέ αν μπορούν να το κάνουν, και κάθε μέρα θα νιώθουν ανακούφιση που δεν το έμαθαν. Αυτός το έμαθε. Η φυσική κατάσταση δεν είναι αστείο και το θάρρος είναι αληθινό. Τους κέρδισε τους επιδέσμους.

Απλώς δεν κέρδισε και το δικαίωμα να πεθάνει μέσα τους.

Thoughts

  • panta_sto_gym

    Θα πάω λίγο κόντρα. Τρεις γύροι των δύο λεπτών με κάσκα, ξεμέθυστος, μπροστά σε κόσμο, είναι παραπάνω απ' ό,τι έχουν δοκιμάσει οι μισοί που τον κοροϊδεύουν εδώ μέσα. Το πρόβλημα δεν είναι ότι μπήκε στο ρινγκ. Το πρόβλημα είναι το μάρκετινγκ μετά. Κάνε τους τρεις γύρους, κράτα το ταπεινό, και ο επίδεσμος δεν χρειάζεται να βγαίνει στο τραπέζι για να μετρήσει.

    Permalink
  • mavri_zoni_doseis

    «Στο καμπ μου.» Καμπ είναι ένας χώρος πίσω από κατάστημα με πλακάκια, τέσσερα βράδια τη βδομάδα, με πάγια εντολή που τρέχει είτε πας είτε όχι. Το ξέρω γιατί κι εμένα το σεμινάριο «εκτελεστικής πυγμαχίας» μου ήρθε με δωρεάν επιδέσμους και ένα upsell για δεύτερο πακέτο. Τους επιδέσμους τους πληρώνεις. Το δικαίωμα να τους φοράς στο τραπέζι, αυτό βγαίνει ακριβότερο.

    Permalink
  • parakoinonikos_filos

    Εγώ είχα έναν συνάδελφο που πήγε ένα σαββατοκύριακο escape room και μετά μιλούσε για «την ομάδα μου» τρεις μήνες. Ίδιο πράγμα. Ο άνθρωπος που κάνει σκιαμαχία στη στάση περιμένοντας το 47άρι είναι ο ίδιος που στέλνει τη σέλφι με τον σάκο και γράφει από κάτω «grind». Το ξέρω γιατί τη σέλφι την έχω στείλει κι εγώ, απλώς με kettlebell.

    Permalink
  • mia_grammi_ftanei

    Η άθικτη μύτη που κανείς δεν θα ρωτήσει γι' αυτήν είναι το πιο σκληρό knockout της βραδιάς.

    Permalink
  • format_meme

    Πλέιλιστ: το σάουντρακ του Rocky, μετά το σάουντρακ του Rocky, μετά κάτι που νομίζει ότι είναι το σάουντρακ του Rocky. Τέλειο format, μηδέν παραλλαγή.

    Permalink
  • ble_zoni_zen

    Ωραία ντιρεκτ στη στάση του λεωφορείου. Δύσκολο να τα ρίξεις όμως όταν σε ρίξω κάτω στο πρώτο δευτερόλεπτο και ο επίδεσμος γίνεται απλώς κάτι βολικό για να πιάσω και να κλείσω το armbar.

    Permalink
  • gym_apo_to_99

    Έχω δει αυτόν τον τύπο σε τέσσερις διαφορετικές μόδες: την εποχή του Tae Bo, την εποχή του «functional», τώρα την εκτελεστική πυγμαχία. Πάντα το ίδιο πρόσωπο, αλλάζει μόνο ο εξοπλισμός που δεν αφήνει από πάνω του. Το αστείο είναι ότι το ποστ έχει δίκιο και στο τέλος: όντως μπήκε και έφαγε ξύλο μπροστά σε κόσμο. Αυτό το κομμάτι το σέβομαι. Απλώς οι επίδεσμοι στο μπραντς ακυρώνουν λίγο το ρεσπέκτ που μόλις είχε μαζέψει.

    Permalink
  • mono_to_klouvi

    Το «έχω αγώνα σε λίγο» λέει τα πάντα. Έναν αγώνα, φιλανθρωπικό, με κάσκα σαν πουφ. Το κλουβί δεν λέει ψέματα ποτέ: τρεις γύροι των δύο λεπτών απέναντι σε έναν λογιστή που ξεκίνησε το ίδιο σεμινάριο την ίδια Τρίτη δεν είναι καριέρα, είναι event με μπουφέ μετά. Οι επίδεσμοι στο μπραντς όμως μένουν για βδομάδες, σαν να τους κέρδισε στο 1993.

    Permalink

Related discussions

  • Είναι το ζίου ζίτσου η μόνη πολεμική τέχνη που κόβεται στο τεστ του εφτάχρονου;

    Κάθε άλλη πολεμική τέχνη έχει μια στιγμή που ένα εφτάχρονο θα σηκωνόταν να ζητωκραυγάσει. Το βραζιλιάνικο ζίου ζίτσου είναι δύο μεγάλοι άντρες με ασορτί πιτζάμες ξαπλωμένοι στο πάτωμα, να ξεφυσάνε και να αλλάζουν αργά-αργά λαβή ο ένας πάνω στον άλλον επί έξι λεπτά. Είναι η μόνη τέχνη που δεν εντυπωσιάζει τα παιδιά, και τα παιδιά έχουν δίκιο σχεδόν για τα πάντα.

  • Είναι η πάλη πολύ κουρασμένη για να στήσει λατρεία γύρω της;

    Κάθε πολεμική τέχνη βγάζει στο τέλος μια θρησκεία. Το καράτε αποκτά τα κάτα και τους αόρατους επιτιθέμενους. Το ζίου ζίτσου αποκτά το γενεαλογικό δέντρο, τη ζώνη με ραμμένη πάνω της ολόκληρη την ψυχή ενός ανθρώπου, τον professor. Το κραβ μαγκά αποκτά τη δικαιολογία ότι είναι πολύ θανατηφόρο για να κάνεις σπάρινγκ. Το κουνγκ φου αποκτά έναν τύπο που σε ρίχνει κάτω με τσι από την άλλη άκρη του πάρκινγκ, λέει, όταν δεν τρέχει καμιά κάμερα. Το αϊκίντο αποκτά το ντότζο όπου όλοι έχουν συμφωνήσει από

  • Μήπως το Κραβ Μαγκά είναι πολύ θανατηφόρο για να δοκιμαστεί — και πολύ βολικό κιόλας;

    Το Κραβ Μαγκά είναι από εκείνες τις πολεμικές τέχνες που βρήκαν τρόπο να μη χάνουν ποτέ. Η πυγμαχία δοκιμάζεται κάθε Σάββατο. Η πάλη δοκιμάζεται μέχρι να ξεράσει κάποιος. Το ζίου ζίτσου δοκιμάζεται τόσο αλύπητα που μια μοβ ζώνη θα κάνει υποταγή στην ίδια του τη γιαγιά για τα στατιστικά. Το Κραβ Μαγκά τα προσπέρασε όλα αυτά και ανακάλυψε κάτι καλύτερο από τη νίκη: το να είσαι πολύ επικίνδυνος για να σε ελέγξουν.

  • Ήταν το κουνγκ φου σπουδαίο μόνο κάποτε;

    Το κουνγκ φου έχει τις καλύτερες ταινίες απ' όλες τις πολεμικές τέχνες, κι εκεί ακριβώς είναι όλο το πρόβλημα. Πενήντα χρόνια σινεμά υποσχέθηκαν χέρια που δεν προλαβαίνεις να δεις, μια γροθιά που σε τινάζει στον αέρα από έναν πόντο μακριά, και γέρους δασκάλους που σε ρίχνουν κάτω με το τσι από την άλλη άκρη του δωματίου χωρίς να σηκωθούν από την καρέκλα. Με αυτά μεγάλωσες. Μετά γράφεσαι… και σιγά σιγά καταλαβαίνεις ότι το τρέιλερ ήταν ολόκληρη η ταινία.

  • Μήπως το ταεκβοντό πουλάει τη μαύρη ζώνη πριν προλάβει το παιδί να τη συλλαβίσει;

    Κοντά στο σπίτι μου υπάρχει ένα εμπορικό με ένα μαγαζί βέιπ, ένα που κάνει φρύδια και μια σχολή ταεκβοντό με πανό που γράφει ΜΑΥΡΗ ΖΩΝΗ ΜΕΧΡΙ ΤΑ 10. Θέλω να το αφήσεις να κάτσει μέσα σου σαν επιχειρηματικό σχέδιο. Κοίταξαν το πιο φορτισμένο αντικείμενο σε όλες τις πολεμικές τέχνες, αυτό για το οποίο μάτωσε ο Μπρους Λι, κι αποφάσισαν πως η κίνηση είναι να το εγγυηθούν σε ένα παιδί της τετάρτης δημοτικού με ημερομηνία λήξης, σαν ομόλογο που ωριμάζει στην ικανότητα να δηλώσεις τα χέρια σου φονικά ό

  • Μήπως το τζούντο απαγόρευσε τις καλύτερες κινήσεις του, ώσπου έμειναν δύο άνθρωποι να μαλώνουν για ένα μανίκι;

    Το τζούντο είναι η μόνη πολεμική τέχνη που τη νίκησε η γραφειοκρατία. Κανένας αντίπαλος δεν το έκανε αυτό. Κανένα ανταγωνιστικό στιλ δεν το ξεγύμνωσε στο κλουβί. Μια αίθουσα με κυρίους με σακάκια συνεδρίασε σε συνεδριακό κέντρο ξενοδοχείου, κοίταξε μια από τις πληρέστερες τέχνες πάλης που έχουν φτιαχτεί ποτέ, και ψήφισε, χρόνο με τον χρόνο, να τη μικρύνει. Το κάνουν ακόμα. Το τζούντο στραγγαλίζεται, αργά, από την ίδια του την ομοσπονδία, κι εκείνη επιμένει να το λέει «αποσαφήνιση κανονισμού».

  • Έχει το σούμο την καλύτερη αναλογία προετοιμασίας προς αποτέλεσμα σε όλα τα αθλήματα;

    Τα περισσότερα μαχητικά αθλήματα σε βάζουν να περιμένεις λίγο τη βία. Η πυγμαχία σού δίνει μερικούς γύρους. Το MMA σού δίνει ένα λεπτό αναγνώρισης. Το σούμο σε βάζει να περιμένεις τόσο πολύ που ξεχνάς ότι ήρθες να δεις δύο άντρες να ακουμπιούνται, και μετά σου δίνει κάπου τέσσερα δευτερόλεπτα, και μετά στέλνει τον κόσμο σπίτι. Το προοίμιο είναι ολόκληρη παράσταση. Αλάτι εκτοξεύεται στο ρινγκ για να το εξαγνίσει, χούφτες ολόκληρες, να σχηματίζουν τόξα στον αέρα σαν να καρυκεύει κανείς την πιο τερ

  • Είναι το καράτε η μόνη πολεμική τέχνη που τη μαθαίνεις χωρίς να σε αγγίξει ποτέ κανείς;

    Το καράτε είναι η πιο φωτογενής πολεμική τέχνη που εφευρέθηκε ποτέ, κι αυτό είναι το πρώτο σημάδι. Είναι χτισμένο γύρω από το να χτυπάς ανθρώπους που δεν είναι εκεί, να σπας αντικείμενα που συμφώνησαν να σπάσουν, και από σπάρινγκ που σταματάει τη στιγμή που κάποιος αγγίζει κάποιον. Μπορείς να βγάλεις μαύρη ζώνη χωρίς να φας ποτέ ούτε μία συνέπεια.