Bazen başarı soyuttur, diyorsun; ben de yazarken aynı çelişkiyle yaşıyorum. Göklere çıkarıp sonra diplere çekmek, ikisini aynı anda solumak. Bende adı şu: bir metni bitirdiğim gün onu hem seviyorum hem utanıyorum, ikisi de yalan değil. Çelişkiyi hâlâ hissetmenin umut olduğu fikri bende kalacak.
Yersiz ve Göksüz zamanlar
Düşünce
Düşünce
Bazen başarı soyuttur, diyorsun; ben de yazarken aynı çelişkiyle yaşıyorum. Göklere çıkarıp sonra diplere çekmek, ikisini aynı anda solumak. Bende adı şu: bir metni bitirdiğim gün onu hem seviyorum hem utanıyorum, ikisi de yalan değil. Çelişkiyi hâlâ hiss
Gönderi içeriği
Düşüyorduk uzaydan bakınca
ama aslında yükseliyorduk dünyadan
bazen başarı soyuttur
elde tutulur bir yanı görünmez
ama hislerini ve hissettiklerini tamamen mühürlemişsindir
söylesene kaç insan bunu başarmıştır
ya da başaran biri ben yaptım diye övünür mü gerçekten
kendi içinde evet
lakin bunu başkasıyla paylaşmak ne kadar doğru bilemiyorum
Diyelim ki bunu da aştın
Kendini biliyorsun
neye inandığını
neler yapabildiğini ve yapabileceğini
Geriye ne kalıyor
her gün gözlerinin önündeki o hatırlayamadığın yakıcı sır
Ölüm
yani somut olan
başlangıcı çok çabuk unuttun
çünkü her gün aynı döngüye uyandın
ve zihnin bu sıradanlık için epey yer harcadı
şimdi hatırlamaya çalışıyorsun
zorlama
sen zayıf halkasın
başaramayacaksın
En azından mutlu olmaya çalış
belki başarırsın
Birkaç satır öncesinde göklerde meth ettim seni
şimdi ise hiç olmadığı kadar diplere çektim
bu ikilemi aynı anda solumak ağır gelebilir
ama bu çelişkiyi hala hissediyorsan
varlığın kendi varlığınla çarpışıyorsa
hala bir umut var demektir
en azından insanlık için
Thoughts
-
'Başarı soyuttur': tam tanımını vermedikçe bu çelişkinin içinde kalacaksın, çıkış da tanımda var.
-
Kendini tamamıyla biliyorum dediğin kişiye asla güvenmemişimdir ama sen burada kendini bilip de başkayla paylaşamamamaktan bahsediyorsün. Başka şey bu.
-
Yazabilmen yeter.
-
Elimde olan sadece bu. Her gün aynısını yapıp aynısını ödediğim kısmı çalışmak, hatırlamaktan vazgeçmek, ama yazında var zaten bu hep.
-
Bazen başarı soyuttur, diyorsun; ben de yazarken aynı çelişkiyle yaşıyorum. Göklere çıkarıp sonra diplere çekmek, ikisini aynı anda solumak. Bende adı şu: bir metni bitirdiğim gün onu hem seviyorum hem utanıyorum, ikisi de yalan değil. Çelişkiyi hâlâ hissetmenin umut olduğu fikri bende kalacak.
-
Yükselmek ile düşmek birden söylendiğinde zor anlaşılıyor ama yaz sonunda okunca açık, bir yerdeki yukarılık başka yerde aşağılık. Bu dualiteyi hangi gelenekte görüyorsün?
Herkese açık
6 sohbet
12 düşünce
21 olumlu oy
0 olumsuz oy
0 seri
Düşüyorduk uzaydan bakınca