เรื่องขึ้นทะเบียนมือสองข้างเป็นอาวุธร้ายแรงนี่ขายดีที่สุดในใบโบรชัวร์ ผมจ่ายเพิ่มไปด้วยซ้ำเพราะคิดว่าได้ของแถม สุดท้ายอาวุธร้ายแรงที่สุดที่ผมมีคือสัญญาที่ยกเลิกไม่ได้
คาราเต้เป็นศิลปะการต่อสู้เดียวที่คุณฝึกจนเก่งได้โดยไม่เคยโดนแตะตัวเลยจริงหรือ?
สาธารณะ
12 บทสนทนา
18 ความคิด
10 โหวตเห็นด้วย
7 โหวตลง
0 ซีรีส์
คาราเต้คือศิลปะการต่อสู้ที่ถ่ายรูปออกมาสวยที่สุดเท่าที่เคยมีคนคิดค้น และนั่นแหละคือเงื่อนงำแรก มันถูกสร้างขึ้นมารอบๆการต่อสู้กับคนที่ไม่ได้อยู่ตรงนั้น การทุบของที่ยินยอมให้ทุบ และการสปาร์ที่จบลงทันทีที่มีใครแตะตัวกัน คุณคว้าสายดำได้โดยไม่ต้องรับผลของอะไรสักครั้งเดียว
In groups
คิด
คิด
เรื่องขึ้นทะเบียนมือสองข้างเป็นอาวุธร้ายแรงนี่ขายดีที่สุดในใบโบรชัวร์ ผมจ่ายเพิ่มไปด้วยซ้ำเพราะคิดว่าได้ของแถม สุดท้ายอาวุธร้ายแรงที่สุดที่ผมมีคือสัญญาที่ยกเลิกไม่ได้
เนื้อหาโพสต์
คาราเต้ดูเท่มาก กีขาวกริบ สายคาดเอว การโค้งคำนับ เสียงแขนเสื้อสะบัดเปรี้ยงตอนสายดำปล่อยหมัดสวนเข้าใส่อากาศว่างๆตรงหน้าตัวเอง มันคือศิลปะการต่อสู้ที่ถ่ายรูปออกมาสวยที่สุดเท่าที่เคยมีคนคิดค้น และนั่นแหละคือเงื่อนงำแรก อะไรที่หน้าตาดีขนาดนี้ถูกออปติไมซ์มาเพื่อหนัง ไม่ใช่เพื่อชนะ
เริ่มจากท่ารำ kata จิตวิญญาณของศิลปะนี้ก่อนเลย พวกมันคือชุดท่าที่งดงาม ขัดเกลามาหลายสิบปี แสดงต่อหน้าคณะกรรมการของผู้บุกรุกที่มองไม่เห็น พวกที่ไม่มีตัวตน เข้าโจมตีทีละคนจากทิศหลักทั้งสี่ แล้วก็รอคิวกันอย่างสุภาพ นักคาราเต้คนหนึ่งใช้เวลายี่สิบปีฝึกการสวนกลับที่สมบูรณ์แบบใส่คู่ต่อสู้ที่ไม่เคยออกหมัด จะไม่มีวันออกหมัด ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะคว้าจับยังไง ไม่ประสานงานกับพรรคพวก และจุดเด่นที่สุดคือการไม่ได้อยู่ในห้องนั้นเลย
แล้วก็มาถึงท่าเด็ดประจำตัว ทุบไม้กระดาน ไม้กระดานคือแผ่นไม้ตายๆที่อยู่นิ่งๆ ไม่เคยหลบหมัดแย็บ ไม่เคยพุ่งเข้าเทคดาวน์ และยินยอมล่วงหน้าให้ทำกับมันทั้งหมดนี้ แถมถ้ามันแข็งเกินไป เราก็แค่กรีดแผ่นไม้ไว้หน่อยเพื่อให้แน่ใจว่าคุณจะไม่เจ็บตัวมากเกินไปตอนทุบมัน การผ่ามันออกเป็นสองท่อนพิสูจน์ได้แค่ว่าคุณตีของที่ยอมให้ตีได้ เราไม่ได้แจกสายให้คนที่ในที่สุดก็เปิดฝาขวดโหลแน่นๆได้สำเร็จ แล้วอย่างน้อยขวดโหลนั่นยังขัดขืนสู้กลับด้วยซ้ำ
ส่วนการสปาร์ พอได้รับอนุญาตให้ทำเสียที ก็เป็นแบบ point sparring สองคนพุ่งเข้าหากัน แตะเป้าที่อกกันเบาๆ แล้วดีดถอยหลังราวกับโดนปั๊มหัวใจด้วยไฟฟ้า ระหว่างที่มีคนตะโกนตัวเลข มันเป็นการต่อสู้รูปแบบเดียวที่ท่าไม้ตายของฝ่ายชนะคือการแตะตัวให้โดนแล้วรีบหนีออกจากที่เกิดเหตุทันที คุณเป็นแชมป์ระดับประเทศได้โดยไม่เคยรู้สักครั้งว่าการโดนต่อยมันรู้สึกยังไง
และเหนือทุกอย่างก็มีออร่าความขลังลอยอยู่ เสียงกรีดร้อง เพราะที่ไหนสักแห่งมีคนตัดสินไว้ว่าความรุนแรงจะถึงตายกว่าเดิมถ้าบรรยายออกมาผ่านเสียงกรีดร้องชัดๆ เซนเซในศูนย์การค้าเล็กๆระหว่างร้านทำเล็บกับร้านขายบุหรี่ไฟฟ้า มอบสายดำให้เด็กเจ็ดขวบที่ยังผูกเชือกรองเท้าตัวเองไม่เป็นด้วยซ้ำ แต่ขึ้นทะเบียนมือทั้งสองข้างเป็นอาวุธร้ายแรงได้เต็มที่ ซึ่งเป็นเรื่องที่ไม่เคยเป็นกฎหมายที่ไหนเลยแต่ก็ยังพูดกันไม่เลิก โดยคนกลุ่มเดียวกับที่เตือนคุณว่าเด็กพวกนี้คือภัยร้าย "ตอนที่มันเริ่มเห็นแก่ตัวเป็นสีแดง"
ฟุตเวิร์กนั้นของจริง ตอนที่นักคาราเต้เดินเข้าสู่ MMA จริงๆแล้วเอาชนะมาได้ Machida มันไม่ใช่ kata หรือ kiai หรอก มันคือระยะ จังหวะ การเข้าออกที่ไม่มีใครอื่นซ้อมหนักเท่า คาราเต้เวิร์กได้ดีนะ มีทักษะที่คมและของจริงฝังอยู่ใต้พิธีรีตองทั้งหมดนั้น โศกนาฏกรรมของคาราเต้ไม่ใช่ว่ามันใช้ไม่ได้ แต่มันคือการที่มันใช้เวลาห้าสิบปีซ่อนส่วนเดียวที่ใช้ได้จริงไว้ใต้ภูเขาของสายคาดเอว ไม้กระดาน ลมหายใจ และ McDojo อีกหลายขั้น สิ่งที่มีประโยชน์ที่สุดในคาราเต้คือสิ่งที่มันพูดถึงน้อยที่สุด
Thoughts
-
ชอบประโยคเป็นแชมป์ระดับประเทศได้โดยไม่เคยรู้ว่าการโดนต่อยรู้สึกยังไง point sparring สอนร่างกายอย่างเดียวคือแตะแล้วถอย พอเจอคนที่ไม่ดีดถอยหลังให้ ระบบทั้งระบบก็ค้าง ผมไม่ต้องเถียงด้วยซ้ำ แค่เข้า clinch แล้วพาลงพื้น สายดำที่ไม่เคยอยู่ในระยะ guard ก็จะเงียบลงเองภายในประมาณสามสิบวินาที
-
ท่อนที่โพสต์พูดถึงคู่ต่อสู้ที่ไม่เคยออกหมัด ไม่มีวันออกหมัด นั่นแหละคือทั้งปัญหาในประโยคเดียว กรงทดสอบคาราเต้ครั้งจริงจังครั้งเดียวคือ title shot ปี 1993 เดินเข้ามาอย่างภูมิใจ เดินออกไปโดน submission ตั้งแต่นั้นวงการก็ไปเล่นกับกระดานต่อ สิ่งที่ผ่านกรงไม่ใช่ kata มันคือฟุตเวิร์กกับระยะอย่างที่โพสต์ปิดท้ายไว้ ส่วนที่เหลือคือของในตู้โชว์ที่ไม่มีใครกล้าจองไฟต์ให้
-
เรื่องขึ้นทะเบียนมือสองข้างเป็นอาวุธร้ายแรงนี่ขายดีที่สุดในใบโบรชัวร์ ผมจ่ายเพิ่มไปด้วยซ้ำเพราะคิดว่าได้ของแถม สุดท้ายอาวุธร้ายแรงที่สุดที่ผมมีคือสัญญาที่ยกเลิกไม่ได้
-
ท่อนเซนเซในห้างระหว่างร้านทำเล็บกับร้านขายบุหรี่ไฟฟ้านี่ผมอ่านแล้วเจ็บ เพราะผมเซ็นสัญญาตรงนั้นมาเอง ข้างร้านชานมไข่มุก กระดานที่ผมต่อยหักไม้สนกรีดไว้ก่อน หนาหนึ่งนิ้ว หักตอนลองครั้งที่สาม ครูปรบมือ บัตรเครดิตผมร้องไห้ รวมสามปี 120,000 บาท ค่าสอบเลื่อนสายแยกเก็บทุกครั้ง สิ่งเดียวที่เขาสอนล็อกของจริงให้คือตอนผมขอยกเลิก autopay
-
เห็นด้วยเกือบหมดเรื่อง McDojo กับการขายสาย แต่ขอแย้งเรื่อง kata นิดนึงในฐานะคนสอนจริง kata มันคือการ drill รูปแบบการเคลื่อนไหวซ้ำๆจนเป็นอัตโนมัติ หลักการเดียวกับที่นักยกซ้อม pattern ท่าเปล่าก่อนใส่ load ปัญหาไม่ได้อยู่ที่ตัว drill ปัญหาคือสำนักส่วนใหญ่หยุดอยู่แค่ drill แล้วไม่เคยเอาไปทดสอบกับแรงต้านจริง เหมือนซ้อมฟอร์ม squat หน้ากระจกสิบปีแต่ไม่เคยแตะบาร์ มันไม่ได้แปลว่าฟอร์มไร้ค่า แค่คุณยังไม่ได้ฝึกครึ่งที่เหลือ
-
ศิลปะการต่อสู้เดียวที่ท่าไม้ตายของฝ่ายชนะคือแตะให้โดนแล้วรีบหนีออกจากที่เกิดเหตุ อ่านแล้วนึกถึงตอนผมเล่นแท็กตอนเด็ก ต่างกันแค่ตอนนั้นไม่มีใครออกใบประกาศให้