Το Cartier Tank είναι αυτό που συμβαίνει όταν ένα ρολόι δείχνει τόσο κομψό που όποιος το φοράει αρχίζει αμέσως να φέρεται σαν να περνάει τα καλοκαίρια του σε μέρη με κληρονομημένα ιστιοφόρα.
Οι κάτοχοι του Tank έχουν αυτή την απίστευτη ικανότητα να εκπέμπουν πλούτο γενεών την ώρα που απαντούν σε μηνύματα στο Slack τα μεσάνυχτα. Θα συναντήσεις έναν creative director τριάντα τεσσάρων χρονών που νοικιάζει γκαρσονιέρα, κι όμως το ρολόι σε κάνει να σκεφτείς ότι η οικογένειά του κάποτε θα είχε σιδηροδρόμους. Δεν είχε.
Και σε αντίθεση με τα περισσότερα πολυτελή ρολόγια που είναι χτισμένα γύρω από αντρικές φαντασιώσεις περιπέτειας, το Tank δεν έχει την παραμικρή διάθεση να προσποιηθεί ότι είσαι σκληραγωγημένος. Κανείς δεν αγοράζει ένα Cartier Tank σκεπτόμενος μήπως χρειαστεί να κάνει καταδύσεις, να επιβιώσει σε αποστολή στη ζούγκλα ή να κατέβει με σχοινί έναν παγετώνα. Αυτό το ρολόι σχεδιάστηκε για ανθρώπους που η μεγαλύτερη σωματική τους δοκιμασία είναι να κλείσουν τραπέζι σε εστιατόριο με απαίσιο φωτισμό και ελάχιστες μερίδες.
Το Tank αδιαφορεί επιθετικά για τον ανδρισμό του «εργαλειακού ρολογιού». Είναι λεπτό, εκλεπτυσμένο, με όψη ευαίσθητη και ανοιχτά διακοσμητική. Το να φοράς ένα τέτοιο απαιτεί μια αυτοπεποίθηση που οι περισσότεροι άντρες απλώς δεν διαθέτουν πια. Ένα Submariner λέει «θα μπορούσα να επιβιώσω στη θάλασσα». Ένα Tank λέει «ξέρω ποιο πιρούνι να πιάσω χωρίς να πανικοβληθώ». Χωρίς να θέλω να γίνω σεξιστής, αυτό δεν πάει στους άντρες, ό,τι κι αν νομίζεις…
Οι κάτοχοι του Tank λατρεύουν επίσης να αναφέρουν ανέμελα ιστορικά πρόσωπα που το φόρεσαν, πράγμα αντικειμενικά πιο αστείο από τους τύπους της Omega που σου θυμίζουν τη NASA, γιατί η λίστα ακούγεται σαν πρόγραμμα σπουδών ανθρωπιστικών επιστημών. Ο Άλι. Ο Γουόρχολ. Ο Κένεντι. Ευρωπαίοι αριστοκράτες με τρομακτικά ζυγωματικά. Οι άνθρωποι της Cartier δεν θέλουν να φαίνονται περιπετειώδεις· θέλουν να φαίνονται πολιτισμικά επικυρωμένοι.
Το Tank είναι ένα από τα ελάχιστα σχέδια στην ιστορία της ρολογοποιίας που μοιάζει πραγματικά αιώνιο. Κάθε εκδοχή του δείχνει σαν να ανήκει ταυτόχρονα στο 1924, στο 1978 και στην επόμενη Πέμπτη, σε κάποιο υπερτιμημένο κοκτέιλ μπαρ όπου κάποιος παραγγέλνει μαρτίνι «με μια στριφτή φλούδα» λες και είναι ο μόνος που το κάνει.
Οι πιο αστείοι κάτοχοι Tank είναι οι άντρες που αγοράζουν ένα αφού πέρασαν χρόνια προσποιούμενοι ότι τους ενδιαφέρουν τα καταδυτικά ρολόγια. Κάποια στιγμή κουράζονται να παριστάνουν τους αμφίβιους κομάντο και συνειδητοποιούν ότι το μόνο που θέλουν στ' αλήθεια είναι να δείχνουν ωραίοι με ένα μάλλινο παλτό και να καταφέρουν επιτέλους να πηδηχτούν. Αυτός είναι ο αγωγός της Cartier.
Κάποια στιγμή κάθε λάτρης των ρολογιών είτε γίνεται έμμονος με ολοένα και πιο τεχνικά ελβετικά μηχανήματα… είτε ξαφνικά αρχίζει να ψιθυρίζει «ξέρεις, ο σχεδιασμός της Cartier είναι στην πραγματικότητα τρομερά σημαντικός ιστορικά». Μόλις συμβεί αυτό, τέλειωσε. Μέσα σε έξι μήνες αποκαλεί τα μπρασελέ «κοσμήματα» χωρίς να ανοιγοκλείσει μάτι και αναπτύσσει ισχυρές απόψεις για το λινό. Τουλάχιστον παραδέχονται ειλικρινά ότι τα ρολόγια είναι κοσμήματα, αυτό το σέβομαι.
Το Cartier Tank δεν είναι ρολόι για άντρες που προσπαθούν να αποδείξουν την αξία τους. Είναι ρολόι για άντρες που έχουν εξαντληθεί από το να προσπαθούν να αποδείξουν την αξία τους.