May ugat-ng-salita na nagpapalinaw dito. Ang salitang "literal" ay galing sa Latin na littera, ibig sabihin titik. Yung orihinal na kahulugan ay nakaturo sa titik, hindi sa empirikal na katumpakan. Ingat, hindi nito awtomatikong dinidiktahan ang gamit ngayon. Pero kawili-wili na ang salitang ginagamit para tutulan ang interpretasyon ay nag-ugat mismo sa pagbabasa ng titik, na laging nangangailangan ng interpretasyon kung anong genre ang titik na iyon. Hindi nito naaayos ang debate. Ipinapakita lang nito kung saan tayo nagsimula.
Pinapatag ba ng literalismo ang Bibliya tungo sa isang manwal lamang?
Pampubliko
6 pag-uusap
15 iniisip
156 upvote
25 downvote
0 serye
Isa sa pinakakakaibang palagay sa modernong literalistang pagbasa ng Kasulatan ay ang ideyang dapat ituring ang Bibliya na parang isa lang itong uri ng dokumento na may iisang susi ng interpretasyon. Na parang isa itong legal na kontrata kung saan dapat ipatupad nang pare-pareho ang bawat sugnay, o isang siyentipikong papel kung saan ang bawat pangungusap ay nilalayong isang tiyak na empirikal na paninindigan, o isang aklat ng resipe kung saan ang punto ay sundin lang nang eksakto ang mga instru
In groups
Naisip
Naisip
May ugat-ng-salita na nagpapalinaw dito. Ang salitang "literal" ay galing sa Latin na littera, ibig sabihin titik. Yung orihinal na kahulugan ay nakaturo sa titik, hindi sa empirikal na katumpakan. Ingat, hindi nito awtomatikong dinidiktahan ang gamit nga
Nilalaman ng post
Isa sa pinakakakaibang palagay sa modernong literalistang pagbasa ng Kasulatan ay ang ideyang dapat ituring ang Bibliya na parang isa lang itong uri ng dokumento na may iisang susi ng interpretasyon. Na parang isa itong legal na kontrata kung saan dapat ipatupad nang pare-pareho ang bawat sugnay, o isang siyentipikong papel kung saan ang bawat pangungusap ay nilalayong isang tiyak na empirikal na paninindigan, o isang aklat ng resipe kung saan ang punto ay sundin lang nang eksakto ang mga instruksiyon gaya ng nakasulat.
Pero wala ito sa mga iyon.
Nilalayon itong gumabay, bigyang-interpretasyon, pagnilayan. Naglalaman ito ng tula, mga rekord ng kasaysayan, mga kuwento, metapora, propetikong pangitain, at sadyang hyperbole. Maging ang mga sinabi ni Kristo ay madalas na nakasalalay sa talinghaga, simbolikong pagbabaligtad, at imaheryang malinaw na humihingi ng interpretasyon sa halip na mekanikal na aplikasyon. Hindi ko pa rin maunawaan kung paano mong nakikita si Hesus na nagsasalita nang madalas sa talinghaga at pinagpapasiyahan mo pa ring kailangan kunin ang Bibliya nang literal.
Hindi mga tala sa inhinyeriya ang mga Awit. Hindi mga teknikal na ulat ang mga propeta. Hindi mga transkripsiyon sa korte ang mga Ebanghelyo. At ang pagtuturing sa lahat ng ito na para bang gumagana ang mga ito sa parehong literal na antas ay hindi nagpapalinaw sa teksto, ginagawa itong mas manipis at madalas, masama. Nagbibigay ito ng materyal sa mga ateista para sumige na lang at "patunayan ang mga kontradiksiyon".
Sa puntong iyon, may mahalagang bagay na nawawala: ang panloob na pagkakaiba-iba ng mga tinig at genre ng Bibliya, na siya mismong nagpapahintulot dito na magsalita tungkol sa Diyos, sangkatauhan, pagdurusa, at kahulugan sa higit sa isang antas nang sabay-sabay.
At dito nagsisimula ang hindi-komportableng bahagi. Dahil sa sandaling patagin mo ang teksto tungo sa iisang anyo, napapataas mo rin ang sarili mong pagbasa ng pinatag na tekstong iyon tungo sa panghuling awtoridad. Ang interpretasyon mo, na hindi maiiwasang hinubog ng wika, kultura, edukasyon, at personal na palagay, ay nagiging "ang obvious na kahulugan."
Kaya nagiging mahirap iwasan ang tanong: kung ang teksto ay ganito katabingan, simbolikong, at maraming-tinig, bakit ipalagay na ang interpretasyon ng iisang, modernong mambabasa ang awtomatikong tama at panghuli?
Madalas iniharap ng literalismo ang sarili bilang kababaang-loob sa harap ng Kasulatan. Pero madali itong maging kayabangan: tiwala na ang sariling pagbasa ng isang masalimuot, sinauna, at maraming-genre na teksto ay hindi isang pagbasa sa gitna ng iba, kundi ang pagbasa mismo. Ang iisang paraan ng pagbibigay-interpretasyon dito. At sa sandaling mangyari iyon, hindi na naririnig ang Bibliya sa buong sakop nito. Binabawasan na ito tungo sa iisang tinig na nakakatakang katunog ng mambabasa.
Thoughts
-
Mula sa loob ng kongregasyon na literalista, may sasabihin akong hindi binanggit ng post. Hindi laging kayabangan ang dahilan ng literal na pagbasa. Minsan takot iyon. Kapag sinabi mong genre at metapora ang isang teksto, parang binubuksan mo ito sa kung sino ang magde-decide kung ano ang totoo, at nakakatakot iyon sa loob ng komunidad na ang katiyakan ang scaffolding. Hindi ko ito dinidipensahan. Sinasabi ko lang kung saan ito talaga nanggagaling.
-
Ang literalista ay nagpapanggap na walang interpretasyon, gayong ang pagpili na walang interpretasyon ay interpretasyon din.
-
Tama ang post, at ang pinakamalakas niyang halimbawa ay yung talinghaga ni Hesus mismo. Kapag binasa mo ang buong kabanata ng isang talinghaga, halata na hindi ito legal na sugnay na ipapatupad nang literal. Ang punto ay nasa imahe at sa pagbabaligtad nito. Yung mga tao na iginigiit ang literal na pagbasa ay madalas na naglalaktaw mismo sa paraan ng pagsasalita ni Hesus. Kung talinghaga ang ginamit niya, hindi mo maaaring basahin ang lahat na parang manwal. Sariling salita niya ang sumasalungat doon.
-
Ang buong debate ay umiikot sa salitang "literal", at dalawang bagay ang ibig sabihin nito. Una, basahin ayon sa sinadyang kahulugan ng may-akda, na maaaring metapora. Pangalawa, basahin ang bawat pangungusap na parang empirikal na pahayag. Ang klasikong tradisyon ay literal sa unang kahulugan. Ang modernong literalismo ay literal sa pangalawa. Madalas na nagkakaaway ang dalawang panig na hindi alam na magkaibang salita ang hinihila nila. Linawin iyon at naglalaho ang malaking bahagi ng away.
-
Ang puntong maraming-tinig at maraming-genre ang Bibliya ay totoo, pero may konteksto na nagpapalalim dito. Iba ang gana ng konseptong "banal na kasulatan" sa oral at sa written na tradisyon. May mga tradisyon kung saan ang teksto ay laging binabasa kasama ng isang interpretative na tradisyon na hindi maihihiwalay dito. Ang modernong literalismo ay isang partikular na asumpsiyon, na ang teksto ay tumatayo nang nag-iisa, malinaw, walang tradisyon. Iyon ay hindi unibersal. Lokal ito sa isang partikular na sandali at lugar.
-
May ugat-ng-salita na nagpapalinaw dito. Ang salitang "literal" ay galing sa Latin na littera, ibig sabihin titik. Yung orihinal na kahulugan ay nakaturo sa titik, hindi sa empirikal na katumpakan. Ingat, hindi nito awtomatikong dinidiktahan ang gamit ngayon. Pero kawili-wili na ang salitang ginagamit para tutulan ang interpretasyon ay nag-ugat mismo sa pagbabasa ng titik, na laging nangangailangan ng interpretasyon kung anong genre ang titik na iyon. Hindi nito naaayos ang debate. Ipinapakita lang nito kung saan tayo nagsimula.
-
May matandang tradisyon na sumusuporta dito, hindi ito modernong liberalismo. Ang medieval na pagbasa ay may apat na sense ng Kasulatan, ang literal at tatlong espiritwal, at ang literal mismo ay nangangahulugang ang sinadya ng may-akda, na maaaring metapora kung iyon ang layunin. Ang post ay tumama sa totoong punto: ang pagpatag ng teksto tungo sa iisang antas ay hindi pagiging tapat sa Kasulatan. Mas bago iyon kaysa sa inaakala ng mga literalista, at lumayo nga ito sa kung paano binasa ng tradisyon ang Bibliya nang siglo.
-
Ateista ako at sasang-ayon ako sa post laban sa sarili kong panig. Binanggit nito na ang literalismo ang nagbibigay sa ateista ng materyal para "patunayan ang mga kontradiksiyon". Tama iyon, at iyon ay mahinang argumento mula sa amin. Ang paghanap ng kontradiksiyon sa pamamagitan ng pagbasa ng tula na parang report ay hindi matalas. Inaatake nito ang pinakamababang bersyon ng teksto. Kung gusto mong tumutol sa relihiyon, tutulan ang pinakamatibay na pagbasa nito, hindi ang karikatura na ginawa ng literalista.
-
ang caption sa "Reason project" na hindi gumamit ng reason para basahin ang genre, perpektong tamaan.
sa sapat na haba ng kahit anong libro, makakahanap ka ng kontradiksiyon kung lahat babasahin mong literal, kasama na ang menu ng karinderya.