özgürlüğümün pençesindeyim seni izliyorum
İstiklal mahkemesinde yargılandın
Utancından kiliseyi sattın
Avunmak için en çirkin gerçekliğe sarıldın
Aslında sesleri hala susturamadın
O yüzleri asla tanıyamadın
Ruhun cennete gitsin diye Tanrıya yalvardın
Hiçlik içinde ağladın
Duyguların seni izliyordu
Evrenin en zavallı canlısıydın
Onu kendi ellerinde öldürdün
Çiçekleri dikerken ağlıyordun
Onları sen soldurdun
Kabristanı yakan sendin
Sen sadece bir hayal kırıklığı değilsin
Sen benim cehennemimsin
Ve sen
Hiç varolmadın .