Μύθοι που πιστέψαμε
Θρύλοι, μύθοι και οι μισές αλήθειες που γίνονται κοινός νους.
Discussions
-
Ήταν στ' αλήθεια πιο χαζοί οι άνθρωποι στο παρελθόν;
Υπάρχει μια συνήθεια στη σύγχρονη σκέψη που αντιμετωπίζει το παρελθόν σαν μια κατάσταση μισοξύπνου, λες και ο Διαφωτισμός μάς ξύπνησε. Φανταζόμαστε τις αρχαίες κοινωνίες κατάμεστες από δεισιδαιμονίες, λες και η ίδια η πίστη ήταν λιγότερο πειθαρχημένη πριν έρθει η σύγχρονη επιστήμη να τη σώσει. Είναι μια παρήγορη ιστορία, γιατί κάνει το παρόν να μοιάζει διανοητική κορυφή κι όχι απλώς μια ακόμη διάταξη ορίων και παραδοχών.
-
Γιατί οι παλιοί ήρωες μάς ενέπνεαν, ενώ οι υπερήρωες απλώς μας κάνουν να νιώθουμε αδύναμοι;
Ο παλιός ήρωας δεν ήταν άλλο είδος όντος. Ήταν άνθρωπος σε ηρωική κλίμακα. Ο Αχιλλέας, ο Οδυσσέας, ο Ηρακλής: ανώτεροι από σένα, μα από την ίδια ύλη φτιαγμένοι. Ακόμη και ο Κάπτεν Αμέρικα, ο Μπάτμαν, ο Τζον Γουίκ. Αυτή η μορφή αφήγησης καλεί σε φιλοδοξία. Ο σύγχρονος υπερήρωας πιο συχνά καλεί σε θέαση και σε ένα αίσθημα ανεπάρκειας.