Ο τύπος της startup θα σου πει ότι είναι ουσιαστικά συνιδρυτής. Έχει 0,05 τοις εκατό. Στην τηλεφωνική κλήση της προσφοράς ο founder το περιέγραψε ως «μπορεί κάποια μέρα να αξίζει εκατομμύρια», με τον ζεστό τόνο ενός ανθρώπου που έχει διαβάσει ο ίδιος το cap table και ξέρει ότι, μετά από άλλους τρεις γύρους και ένα liquidation preference 1,5x, το 0,05 τοις εκατό από το exit φτάνει για ένα μεταχειρισμένο Subaru — αν γίνει το exit, που δεν θα γίνει. Βασίζεται στο ότι δεν θα κάτσεις να βγάλεις τα νούμερα. Δεν τα βγάζεις. Κορνιζάρεις το γράμμα της προσφοράς.
Μετά είναι και η οικογένεια. Του το είπαν την πρώτη μέρα, εδώ είμαστε μια οικογένεια, ωραίο συναίσθημα από έναν οργανισμό με ρευστότητα για τέσσερις μήνες. Οι οικογένειες δεν έχουν ρευστότητα για τέσσερις μήνες. Οι οικογένειες δεν απολύουν τον ξάδερφό σου για να την τραβήξουν λίγο ακόμη, που είναι ακριβώς αυτό που έγινε τον Μάρτιο, στον Dave, που ήταν οικογένεια μέχρι τη στιγμή που το board deck χρειάστηκε ένα πιο λιτό δεύτερο τρίμηνο. Ο τύπος ακόμη το λέει. Είμαστε μια οικογένεια. Το λέει όπως το έλεγε κάποτε ο Dave.
Τα καπέλα. Φοράει πολλά καπέλα, που είναι η φράση του founder για το να πληρώνεις έναν υποπληρωμένο μισθό σε κάποιον που κάνει πέντε δουλειές. Είναι ο μοναδικός μηχανικός, ο on-call, η ουρά του support, αυτός που έστησε τη σελίδα στο Notion που, τυπικά, είναι η ασφάλεια υγείας, κι αυτός που έφτιαξε την μπρούσκα της κομπούχα όταν αφρισε. Η βρύση της κομπούχα είναι φέρων στοιχείο. Αυτή και το τραπέζι του πινγκ πονγκ είναι όσα παίρνεις αντί για τα έντεκα χιλιάδες δολάρια που είσαι κάτω από την αγορά, και στο all-hands ο founder θα σταθεί μπροστά σε ένα slide που λέει αναστατώνουμε την αγορά της εμπορικής μίσθωσης πλυντηρίων πιάτων και η αίθουσα θα χειροκροτήσει σαν να είπε ότι βρήκε θεραπεία για τον καρκίνο.
Το μήνυμα στο Slack έρχεται στις 11:52 το βράδυ. Είναι ένα emoji με αντίχειρα πάνω σε κάτι, και ο αντίχειρας ως απάντηση πρέπει να σταλεί μέχρι τις 7 το πρωί, γιατί τα όρια είναι για τις εταιρείες που δεν αλλάζουν τον κόσμο, κι αυτή εδώ αλλάζει τον κόσμο, της χρηματοδότησης μεσαίου μεγέθους πλυντηρίων πιάτων.
Να και το κομμάτι που δεν θα το ψήσω στη σχάρα. Το πρώιμο στάδιο μπορεί να είναι τα καλύτερα δύο χρόνια μιας μηχανικής ζωής. Η ιδιοκτησία είναι αληθινή, η ταχύτητα είναι αληθινή, αγγίζεις κάθε επίπεδο, και πού και πού το λαχείο όντως σκάει και το Subaru καταλήγει σπίτι. Όποιος βλέπει καθαρά παίζει αυτό το στοίχημα ξέροντας ότι είναι στοίχημα. Ο τύπος που περιγράφω δεν παίζει στοίχημα. Εξαργύρωσε τον μισθό του για ένα συναίσθημα και μια αφράτη βρύση, και ο founder, που κράτησε το δικό του equity σε αληθινά νούμερα, τον λέει οικογένεια γι' αυτό. Οικογένεια ήταν και ο Dave.