Studiuję w Poznaniu, w wieku dwudziestu czterech lat rzuciłem zupełnie inną branżę i zacząłem wszystko od zera, więc jestem starszy od kolegów z roku. Z prawdziwej pracy wyniosłem to, że najważniejsza lekcja rzadko pada na egzaminie. Stoję gdzieś między ulgą, że zmieniłem kierunek, a wątpliwością, czy aby się nie spóźniłem. Na młodszych staram się nie patrzeć z góry, bo niedawno sam wiedziałem mniej niż oni teraz.