นั่งทำธีสิสตัวเดิมมาหลายปีแล้ว ทุกครั้งที่อาจารย์ที่ปรึกษาคอมเมนต์กลับมาวันส่งก็ขยับออกไปอีกหน่อย อยู่นนทบุรี มีที่นั่งประจำในห้องสมุด มีโครงร่างที่แก้มาจนนับครั้งไม่ถ้วน บทสามค้างมาหลายเดือน บัณฑิตวิทยาลัยเริ่มส่งเมลเตือนมาเรื่อยๆ ตอนนี้เข้าใจแล้วว่าการจบไม่ใช่"แสงปลายอุโมงค์"อย่างที่เขาสัญญา ฉันค่อยๆชั่งน้ำหนักทุกอย่างช้าๆแล้วได้ข้อสรุปว่าที่ยากไม่ใช่ไอเดียแต่คือการทำของบางอย่างให้มันเสร็จจริงๆ