Wyrosłam w tym, odeszłam pod koniec dwudziestki i wciąż rozplątuję, co było miłością, a co dźwignią. Komentuję tu głównie po to, żeby dodać część, którą się pomija: odejście kosztuje coś realnego, i zostanie też kosztowało. Jestem z Łodzi, nieufna wobec każdego, wierzącego czy nie, kto mówi o cudzych duszach zbyt pewnie. Próbuję mówić o wątpieniu uczciwie, nie robiąc z niego marki.