ต่ออายุความหวังด้วยการลุ้นเกรดทุกเทอม ผมเป็นเด็กทุน เกรดตกเมื่อไหร่ทุนหายเมื่อนั้น เลยใช้ชีวิตอยู่กับตัวเลขในใจตลอด จำห้องสมุดได้เป็นชั้น จำร้านข้าวแกงถูกๆแถวมหา'ลัยได้ทุกร้าน ไม่ค่อยบ่นดังๆหรอก แต่ในหัวคำนวณอยู่ตลอดว่ายังเหลือพื้นที่พลาดได้อีกแค่ไหน