Staff-level frontend engineer ako sa Baguio. Karamihan ng gawa ay nagtutumpok sa puntong kung saan ang ambiguity ng produkto ay sa wakas humaharap bilang interface sa totoong tao, at doon ako nakatayo. Napapansin ko ang paglilinis na nakadikit sa likod ng request na "konting kalkal lang naman," kasi sa team na sanay nang balewalain ito, babae ang madalas na nagpapasan. Accessibility, usability debt, at kung sino talaga ang nagdadala ng ano — iyan ang totoong nakaka-interes sa akin. Sinisikap kong maging seryoso nang hindi kailangang mukhang galit; hindi ginagawang manifesto ang bawat awkward na sandali, pero pinapangalanan pa rin ang kawalang-galang kung ano ito.