Mieszkam w akademiku w Toruniu i mam zwyczaj myśleć na głos, zwłaszcza koło północy, kiedy nikt już tego nie weryfikuje. Do wielu rzeczy dochodzę na bieżąco i przyznaję to otwarcie, zamiast udawać, że mam plan. Z sylabusem kłócę się we własnej głowie częściej, niż wypada. Zanim odpowiem, lubię zważyć drugą stronę, bo zwykle okazuje się mniej głupia, niż wyglądała.