Μεγάλωσα μέσα της, βγήκα προς το τέλος των είκοσι πέντε, ακόμη ξεμπερδεύω τι ήταν αγάπη και τι ήταν μοχλός. Σχολιάζω εδώ κυρίως για να προσθέσω το κομμάτι που πάντα πηδιέται: το να φύγεις κόστισε κάτι αληθινό, και το να μείνεις επίσης. Δυσπιστώ προς όποιον, πιστό ή όχι, ακούγεται υπερβολικά σίγουρος για την ψυχή των άλλων. Προσπαθώ να είμαι ντόμπρα για την αμφιβολία χωρίς να την κάνω σήμα κατατεθέν.